به ستاره ها نگاه کن که شب را شکسته اند

                بی تو شب من شب بی ستاره است

                افتاب را ببین که غول تاریکی از برابرش گریزان است

                بی توروز من افتابی ندارد

                چمنزار را بنگر، لاله را نگاه کن، به زمزمه جویبارگوش فرا دار

                بی تو دنیای من از چمن و لاله و زمزمه خالیست

                بی تو من هیچم نیستم

       خیلی وقته که واسم نامه ندادی

       نه نگاهی، نه سلامی ، نه یادی

                                                    خیلی وقته امضاهای رنگارنگت

                                                     نمی شه پای نامه های قشنگت

       خیلی وقت دیکه چشمک ستاره

       شب دوریمو به یادت نمی یاره

                                                     خیلی وقت نکردی هیچ سوالی

                                                      که ببینی دل من پر یا خالی

                    اونکه هر چی ابر دنیاست خونه داره در چشماش 

                           اونکه ناچار بخنده اما گریست خندهاش   

                            اونکه در شهرش غریبه با یه عالم اشنا

                           هیچ کدوم باور نکردن غربت تلخ صداش

                         اونکه خیلی قصه داره روی لبای بی صداش

                          مونده فریادش در سینه در نمی یاد از لباش

                                قدر یه دنیا کتابه با یه عالم گفتنی

                                    اون منم،اون منم، اون منم